Welcome back, Guest!
Register
Forgot your Password?
Page 3 of 23 FirstFirst 1234513 ... LastLast
Results 21 to 30 of 228
  1. #21

    Default Re: My Band-aid Heart

    Quote Originally Posted by piojohnlouie View Post
    "Pero yung hininga nya nakakahiya man aminin nilanghap ko talaga, amoy peppermint. Kill me now."

    -magtoothbrush kase. Date nga eh.
    Hahaha! Salamat sa pagsusubaybay.

    - - - Updated - - -

    CHAPTER 11

    Tinititigan ko ang mukha ni Sir Chuck habang namimili sya sa nakakatakam naming pagkain, pero pinipigilan kong tumawa kasi hindi takam ang itsura nya, parang “What the fuck?” ang reaction nya.

    “Wh—“ biglang natigilan si Sir Chuck nang makitang nakatingin ako sa kanya.

    Itinuro nya ang nasa harapan naming iniihaw, “Ano to?” Nilinaw nya.

    Napabuntung hininga na lang ako, sayang yun ah, “Pagkaing pinoy.”

    Kumuha ng isang isaw si Sir Chuck at inamoy, “Bituka ba to?” In fairness alam nya ang tagalog ng intestines.

    Ngumiti ako, “Oo. Isaw ang tawag diyan.”

    Napalunok si Sir Chuck pero yung lunok na I’m in trouble.

    Tumingin ako sa tindera at um-order, “Ate, sampung isaw, limang tenga tsaka dalawang adidas.”

    Nanlaki ang mata ni Sir Chuck, “Ingles yun!”

    Itinaas ko yung palad ko sa mukha nya, “Hinde. Panggalan yun, hindi yun ingles. Wag kang ano diyan.”

    Nag-isip muna sya saglit tapos ngumiwi. I won.

    Ako ang umorder pero di sya pumayag na ako ang magbayad kaya habang inaabot nya ang bayad kay ate naghanap na ako ng upuan namin. May ihaw-ihaw stalls malapit sa bahay namin kaya dumaan muna kami dun dahil hindi pa kami pareho kumakain. Sa totoo lang kanina masakit ang ulo ko pero ngayon mejo okay okay na. Nakakagaling pala ng sakit ng ulo ang pogi.

    Umupo si Sir Chuck sa tapat ko na may dalang dalawang lemonade.

    Inabot nya sa akin yung juice sabay sabing, “Lemonada.” He’s so proud of himself.

    Uminom muna ako bago nagsalita, “Magaling ka naman pala magtagalog e bakit ka laging nag-iingles.”

    Nag-shrug lang sya, “Nakasanayan ko na.”

    “Sa bahay nyo ba lagi kayo nag-iingles?”

    Uminom rin sya bago sumagot, “Ang nanay ko lagi nag-tatagalog pero ang tatay ko lagi nag-iingles. Tsaka sa skwelahan namin puro ingles ang salita ng mga kaibigan ko kaya nahawa ako.”

    Ini-wave nya sa harapan nya ang kamay nyang parang nagbubugaw ng langaw, “Tama na ang pagtatanong sa akin, kwentuhan mo naman ako ng tungkol sa’yo.”

    Napalunok ako, “Ako? Bakit di mo ba nakuha lahat ng gusto mong malaman sa…” Anong tagalog ng file? Hmmm…

    Nag-aantay lang sya at napa-snap ako ng daliri ko, “Aha! Nasusulat na detalye tungkol sa akin?” hindi sakto pero pwede na.

    Napangiti sya, “Ang hirap mag-tagalog ng derecho no? Kala mo ako ang mahihirapan.”

    Napansin kong di nya sinagot ang tanong ko so inulit ko, “Ano nga? Wag mong ibahin ang usapan. Mejo natakot ako dun ha, pati tirahan ko alam mo kung saan.”

    Hindi sya nahiya napangiti pa, “Bakit naman? Responsibilidad ko ang malaman yung mga ganung bagay dahil lahat ng detalye ng empleyado ng kompanya ay nakikita ko.”

    Tinaasan ko sya ng kilay, “Ang ibig mong sabihin alam mo lahat ng address ng mga empleyado?”

    Umatras sya at nilagay at nag-cross ng arms nya sa dibdib nya, “Sige, huli mo na ako. Wala akong maisip na palusot diyan. Alam ko kung saan ka nakatira dahil…”

    Nag-iisip sya at ako naman e abang na abang sa susunod nyang sasabihin.

    Kinakagat nya ang loob ng pisngi nya at nag-co-concentrate sa pag-iisip. Anak ng…

    Finally nagsalita na sya, “Pasensya na, hindi ko maisip ang tagalog para dun sa salita kaya sa susunod ko na lang sasabihin sayo.”

    Ang laki ng ngiti nya, labas ang dimples sabay kuha ng lemonade nya at sumipsip.

    Napatingin ako sa langit at nanghingi ng pasensya kay Lord.

    Hindi na ako nakapag-salita dahil dumating na ang pagkain namin, oh my gosh. Ihaw. Sana may bahaw ako dito para maitaas ko ang paa ko sa upuan at kumain ng bongga.

    Kung gaano ako katakam halos maglaway na ako siya namang takot ni Sir Chuck sa inihahain sa harapan nya. Bilis ng karma. Bwahahahaha!

    “Hmmm… sarap.” Ang sarap mang-asar.

    Mukhang kinakabahan si Sir Chuck, naawa naman ako so ikinuha ko sya ng isang isaw at sinawsaw sa sukang maanghang, tinapat ko sa bibig nya ang isaw sinabi na, “Aaaaa…”

    Umiling sya na parang ‘no way’, nag-tsk lang ako at nilapit pa lalo sa kanya yung isaw, “Nakakahiya naman pinag-aantay mo ako ng ganito. Nangangalay na yung kili-kili ko.”

    Nag-roll ng slight ang eyes nya pero ngumanga na rin sya, at pinakagat ko sya ng isaw ko. Ano daw?

    Kumagat sya ng konti pero nilapit ko lalo yung isaw para makakagat sya ng marami, pinipigil kong tumawa kasi nag-contort ang mukha nya.

    Hinawakan nya yung kamay ko palayo sa mukha nya, “Tama na.”

    Napahalakhak ako, nang mahimasmasan ako nakita kong umiiling si Sir Chuck at umiinom ng lemonade. Sinawsaw ko ulet ang isaw na hawak ko at kumagat ng malaki sabay, “Hmmmm. Sarap.”

    Tumango sa akin si Sir Chuck na parang tinuturo ang isaw na hawak ko, “Akin yan bakit mo kinain?”

    Nag-smile lang ako, “Ano? Susubuan kita hanggang maubos mo? Kumuha ka ng sa’yo noh.”

    Tumingin sya sa mga isaw sa harapan namin, mejo marami yan pero kaya kong ubusin kung ayaw nya kumain. Pag ganitong gutom ako eh.

    Kumuha sya ng isa at isinawsaw sa suka at kumain. Nanlaki ang mata ko. Aba, nasarapan.

    Habang ngumunguya sya tinuro nya sa akin yung stick ng isaw, “Sa susunod ako naman mamimili ng kakainan natin ha.”

    Aba, may susunod? Talaga ba?

    Tumibok ng mabilis ang puso ko, hindi naman ito date so bakit parang feeling ko may something. Asyumera na naman, lintik na buhay to. Tiningnan ko muna sya habang inuubos nya yung isaw na hawak nya. Palingon lingon lang sya sa paligid pero bumabalik rin ang tingin nya sa akin nag-aantay ng sagot. My gosh, I’m in trouble dito sa lalaking to. Hindi ako makakarecover pag nagkataon. Chill lang tayo Olga, kaya mo yan, hindi ka affected.

    Ni-flip ko muna ang buhok ko at kumuha ako ng isang isaw at kumagat ng malaki, “Sino naman may sabi sayong mauulit pa to? Nakapagpalibre na ako kaya huli na to.”

    Tinapon ni Sir Chuck yung ubos nyang stick sa tabi ng plate namin at kumuha pa sya ng isa pang isaw, tumingin sya sakin, “Ako ang nanlibre ngayon kaya ikaw naman ang taya sa susunod.”

    Nag-eyeroll lang ako, “Bakit naman ako papayag?”

    Inubos nya muna yung isaw nya at bigla syang tumayo at nilabas ang cellphone nya nagpipindot ng konti at biglang tumabi sa akin, wala na akong nagawa nung bigla nya akong inakbayan, dinikit ang mukha nya sa mukha ko at nag-selfie.

    Tumayo sya at tinago ang cellphone nya sa bulsa nya, “Ayan. Pag hindi mo ako pinagbigyan na kumain ulit sa labas sa susunod, ilalagay ko tong litrato natin sa opisina.”

    Nakanganga pa rin ako sa kanya. Oh my God! This guy!

    Napatayo rin ako pero halos hanggang baba nya lang ako so on my tiptoes dinuro ko yung mukha nya, “Blackmail? Seriously?”

    Ang laki ng ngiti nya at yumuko sya para magka-level ang mukha namin, kinurot nya ang pareho kong pisngi, “May utang ka sa aking dinner tsaka favor. Sorry talo ka.”

    Face palm.

  2. #22

    Default Re: My Band-aid Heart

    You're welcome. Nakakaaliw magbasa ng ganito kapag walang ginagawa sa work ko hehe. Galawang hokage yang chuck na yan

  3. #23

    Default Re: My Band-aid Heart

    Tapos ko na Chapter 1... maganda story TS natawa lang ako dito "Bukas, kailangan maging normal ka na, hindi na natutuwa sayo ang mga kaibigan mo masyado ka nang ma-drama." ako na ako maya basahin ko next chapter

  4. #24

    Default Re: My Band-aid Heart

    CHAPTER 12

    Iiling iling pa rin ako habang nasa kotse ni Sir Chuck. Grabe ang ginawa nya ha. Oo nga gwapo sya at napaka-swerte ko na at parang may interes sya sa akin – hindi ko lang alam kung ano yung interes na yun, friends ba o ano? Ayoko naman mag-tanong kaya after today hindi ko na sya talaga kakausapin unless kailangan na kailangan ko lang.

    Lintik na yan, may picture kami. Bwisit.

    “Hey, don’t be a sore loser – I won fair and square.”

    Nag-muestra ako ng parang “blah, blah, blah.”

    Natawa sya.

    Tumingin ako sa kanya, “Burahin mo yang picture. Machichismis tayo sa office, kung sayo okay lang yan, sa akin hindi. Ang pinaka-ayoko sa lahat yung pinag-uusapan ako behind my back and I already have too much of that kaya please lang.”

    Napalingon sya sa akin at nag-seryoso, nag-park sya sa tabi at kinuha ang cellphone nya, “Hey, I didn’t mean to make you uncomfortable, ginawa ko lang yun para magulat ka at mapa-english. Malapit na akong matalo e kaya I did that. I was desperate.” Nag-shrug lang sya at inabot sa akin ang phone nya.

    Kinuha ko yung phone kaso naka lock, iniabot ko ulet sa kanya, “Buksan mo.”

    Sinandal nya ang ulo nya sa headrest ng upuan nya at nakatingin sa akin, “The code is 7147.”

    Tumango lang ako, “O sya, palitan mo na lang mamaya.” Binuksan ko ang phone at tiningnan ang gallery nya. Walang ibang picture nag-iisa lang - yung selfie namin kanina.

    In-open ko ang picture at tiningnan, magkadikit ang pisngi namin, naka smile sya pero ako parang chonggong dilat. Kahit na ang sagwa ng itsura ko parang ang cute ng picture namin, napakagat lang ako ng labi ko at iniisip kung anong gagawin ko. Naisip ko lang bigla, sa amin ni Kenneth never syang nag-initiate na mag-selfie, laging ako.

    Parang sa kanya it’s a normal day pag magkasama kami but for me everyday is special and memories should be preserved. I hate na naiisip ko sya ngayon habang tinitingnan ang selfie namin ni Sir Chuck – tangina, Sir Chuck yan Olga, boss yan sa office at ngayon anong gagawin ko? Makikipag-harutan ng palihim? I’m not that type of girl pero I really really want to preserve this memory. Kinuha ko ang phone ko at ni-share ang picture namin.

    Paglingon ko sa kanya nakangiti sya, tumingin ulit ako sa phone nya at binura ang picture namin. Binalik ko sa kanya ang phone nya sabay sabing, “I need insurance.”

    Nilagay nya lang sa bulsa nya ang phone at sinabing, “I trust you.”

    Aray. Parang na-guilty naman ako dun. Pero nagawa ko na so wala nang bawian.

    “Ano na yung pabor na hinihingi mo sa akin?” Kinakabahan ako sa pabor na yan pero wala naman yata sa personality nya ang manghingi ng bastos na pabor.

    “Hindi ko pa alam. I’m saving it for a rainy day.” Iniandar nya na ang kotse at nanahimik na kaming dalawa. It was a comfortable silence.

    Napabuntong hininga na lang ako at napansin na malapit na kami sa bahay, pero nanlaki ang mata ko nang mapansin na may nag-aantay sa akin sa tapat ng bahay namin.
    Lalaki.

    May hawak na flowers.

    Hanep ang timing mo, Kenneth.

    Lumingon ako kay Sir Chuck at tiningnan ang reaction nya, parang may hindi sya magandang naamoy at nagsalubong ang mga kilay nya.

    Yikes.

    Nag-park si Sir Chuck mejo lampas sa bahay namin pero parang sa itsura nya parang gusto nyang magpark sa ibabaw ni Kenneth. Sagasaan ba, ganun.

    Nung mag-click ang lock ng kotse nagulat ako nang biglang may nag-bukas ng pinto sa side ko, anak ng pucha naman Kenneth oh. Hello?

    “Hi Ma. Late ka na umuwi ah.” Ma? Ma-in mo mukha mo! Inabot ni Kenneth ang kamay ko, gusto ko sanang hampasin palayo kaya lang ayoko gumawa ng eksena sa harap ni Sir Chuck.

    Binulungan ko sya, “Anong ginagawa mo dito?” Habang lumalabas ng kotse.

    “Inaantay ka. Di mo pa in-accept yung request ko sayo sa Facebook.” E tangina ini-block mo akong gago ka.

    Lumingon ako sa loob ng kotse para magpaalam kay Sir Chuck pero wala sya sa loob, umubo sya sa likod ko at napaikot ako, nagulat ako nasa harap na namin sya ni Kenneth.

    Si Kenneth humarang sa unahan ko at di ko napigilan ang pag-roll ng eyes ko, pagtingin ko kay Sir Chuck di sya nakangiti. Di rin sya nakatingin sa akin.

    If looks could kill pinag-lalamayan na itong si Kenneth at ako naman tumataya na sa sakla.

    Matangkad rin si Kenneth halos hanggang tenga sya ni Sir Chuck, si Kenneth payat – este slim, pero si Sir Chuck parang nag-wo-work out - well built ang katawan, toned, hindi masel-masel.

    Iniabot ni Sir Chuck ang kamay nya kay Kenneth, “I’m Chuck – officemate ni Andi.”

    Hindi kinuha ni Kenneth ang kamay ni Sir Chuck at lumingon sa akin, “Andi??? Kelan ka pa naging Andi? San galing yun?” sabay tawa.

    Asshole.

    Hindi nagpakita ng galit si Sir Chuck pero parang he stood up straighter, “It’s her middle name, Andrea. I call her Andi. Eh yung ‘Ma’, san yun galing?”

    Tumigil sa pagtawa si Kenneth at umatras, inakbayan ako at sinagot si Sir Chuck, “Ma, as in Mahal. Yun ang tawagan namin ni Olga.”

    Gusto ko masuka ng very, very light. To think na nung kami pa pag tinatawag nya akong “ma” halos maihi ako sa kilig.

    “Nung kami pa. Ngayon hindi na.” Inalis ko ang kamay ni Kenneth na nakapatong sa balikat ko. Kahit bwisit na bwisit ako kailangan pa ring maging polite at itong si Kenneth hindi manlang nagpakilala ng ayos kay Sir Chuck. Nag-gesture ako kay Sir Chuck na tinuturo si Kenneth, “Sir, si Kenneth nga pala, ex ko.”

    Bago pa makasagot si Kenneth nang ikakapahiya ko inunahan ko na sya, tumingin ako kay Sir Chuck, “Salamat sa ride Sir. I’ll see you at work.”

    I was silently asking him to get the hint at umalis na dahil gustong gusto ko nang sigawan tong si Kenneth at parang na-gets naman nya dahil tumango lang sya at sumakay ng kotse.

  5. #25

    Default Re: My Band-aid Heart

    "Gusto ko masuka ng very, very light. To think na nung kami pa pag tinatawag nya akong “ma” halos maihi ako sa kilig."


    -wag ganun. past na. haha anyway salamat sa panibagong yugto. kaabang-abang to

  6. #26

    Default Re: My Band-aid Heart

    CHAPTER 13

    Hindi pa nakakalayo si Sir Chuck at hinarap ko si Kenneth, “Anong ginagawa mo dito? Sinong may sabi sayong okay lang na puntahan ako dito ng walang pasabi?”

    Napaatras si Kenneth pero inilagay sa harap ng mukha nya ang flowers na parang nagtatago, pa-cute ang pucha.

    I rolled my eyes, “Hoy, wag kang mag-pa-cute diyan di bagay sa’yo.” Sabay hawi ng bulaklak.

    Nagbuntong hininga sya, “Ma naman, hindi mo ba ako na-miss?”

    Napahawak ako sa dibdib ko, offended, “Ako? Ako talaga ang tatanungin mo nyan e ikaw itong nakipag-break sa akin?”

    Napalingon ako sa kalsada kung saan dumaan ang kotse ni Sir Chuck at nanghinayang sa pagkakataon pa na makausap sya kung wala lang dito itong bwisit kong ex, lumingon ulit ako kay Kenneth, “Ano nga ang kailangan mo? Pagod ako kaya gusto ko nang magpahinga.”

    Nag-cross si Kenneth ng arms nya sa harap ng dibdib nya, “So totoo nga, may iba ka na. Yun ba yung pinagmamalaki mo? Yung naghatid sayong naka kotse?”

    Sa pagkakataong ito natutuwa ako kahit papaano kasi na-re-realize ko sa sarili ko na naka move on na ako kasi imbes na kiligin ako sa pagiging protective at pagiging possessive sa akin ni Kenneth, naiirita ako sa pagiging feeling nya. Na feeling nya may karapatan pa syang magalit eh sya naman ang nakipaghiwalay sa akin. Naiisip ko lang rin kung gaano ako kagaga para ma-inlove dito kay Kenneth, daig pa ang kiddie pool sa pagkababaw.

    Ginaya ko ang pwesto nya at nagcross rin ng arms sa dibdib ko, “First of all, break na tayo so kung ano man ang gawin ko at kung kanino man ako sumama wala ka nang pake dun, you waived your rights na mag-ma-asim diyan nang winasak mo ang puso ko. Second, wag mong pagdiskitahan na may kotse yung kasama ko dahil lalo kang nagmumukhang insecure. Third, iuwi mo na yang flowers mo dahil mabubulok lang yan sa kwarto ko.”

    Tinalikuran ko si Kenneth at pumasok sa loob ng gate namin.

    Mic drop.



    Lagi pag umuuwi ako galing trabaho nanonood ako ng favorite movies ko, parang stress reliever ko sya after a long day at the office. Pero tonight? Parang wala akong gana, heto ako nakahiga sa kama nakatingin sa ceiling. Ang tumatakbo sa utak ko ngayon na parang scenes sa movie ay ang moments na kasama ko si Sir Chuck.

    I think I passed the point of not being creepy nung inilabas ko ang phone ko at tinitigan ang picture namin habang iniisip sya.

    Inilagay ko ang cellphone ko sa tapat ng puso ko, bahala nang matamaan ng radiation yan or kung ano mang masamang signal.

    Iniisip ko kung nag-imagine lang ba ako or talagang nag-linger ang kamay ni Sir Chuck sa kamay ko nung inilayo nya ang isaw na pinapakagat ko sa kanya. Wow! Pag nagka-anak na kami ang ikkwento kong unang meal naming dalawa ay isaw at Adidas. Insert eyeroll here. Talagang magkaka-anak agad? Di ba pwedeng syotain muna?
    Hay, kung ano anong napag-iisip ko, asyumera na naman baka masaktan ulet. Ang hirap lang hindi ma-fall lalo na kung binibigyan ka ng atensyon, kahit anong iwas siguro ang gawin ko kung sya mismo hindi titigil sa pagpapansin sa akin hindi ko na rin mapipigilan. Tao lang.

    Habang nag-iisip isip biglang nag-ring ang cellphone ko – si Jem. Napangiti ako.

    “Bakla?!”

    “Babaeng bakla!” Natawa ako, yan ang lait sa akin lagi ni Jem, pechay lang daw ang lamang ko sa kanya.

    “Kakauwi mo lang?” tanong ni Jem sa akin.

    “Hay naku Bes, hindi mo alam kung gaano kalala ang nangyari sa akin ngayong gabi.” So itinuloy ko na at kinwento kay Jem ang mga nangyari sa akin. Tapos na akong mag-kwento di pa rin nag-re-react si Jem so mejo nagtataka na ako dahil ang bestfriend ko reaktibista, tsaka hindi sya nagtatanong – this is so unlike him.

    Nang hindi na ako makapagtimpi, “Hoy Jeremy! Anong ginawa mo ha? Umamin ka na sa akin!”

    Nagbuntong hininga si Jem sa kabilang line, “ah eh…”

    Napaupo ako sa kama ko, “Magsalita ka na, kundi pupuntahan kita sa inyo!”

    Yan ang pinaka-ayaw ni Jem, na pumunta ako sa bahay nila kasi kahit alam naman sa kanila na beks sya hindi ibig sabihin nun na pwede syang lumantad pa nandun ang tatay nya.

    “Oo na eto na, wag ka ngang manakot diyan.”

    Huminga ng malalim si Jem, “Nag-message sa Facebook ko ang ex mong ulupong at sorry kung pinangunahan ko na, pero na-excite ako nung malaman kong lumabas kayo ni Sir Chuck – wag ka munang mag-react diyan basta alam kong sumama ka kay Sir Chuck – anyway, nabanggit ko sa ex mong bungol na may date ka kaya di ka makakauwi ng maaga. Hindi ko naman alam na mag-pupunta agad sya sa bahay nyo kaya sorry na bes, ang haba ng hair mo talaga, ganda ganda ng kaibigan ko…” Tuloy tuloy na yung pambobola nya pero pano ba naman ako magagalit sa ganun diba? Excited lang naman sya para sa akin at sa totoo lang kinikilig rin naman ako kaya hindi na ako magpapaka-ipokrita at magagalit sa kanya.

    “Oo na, oo na. Sige na hindi naman ako galit. Nagtaka lang rin ako kung bakit biglang sumulpot si Kenneth dito sa bahay. Sana binalaan mo ako dahil hindi ako prepared.”

    Feeling ko naka-pout sa other line si Jem so napapangit na lang ako, “Sorry bes, hindi ko naman alam na susugod sya diyan. Pina-mukha ko lang sa kanya na hindi ka nag-aantay para bumalik sya at madali kang nakahanap ng kapalit. Much better pa sa kanya.”

    Sobrang pre-emptive etong best friend ko pero in fairness I understand at kung sa kanya man mangyari to malamang pareho lang ako ng gagawin.

    “Fine. Okay na. Wag ka nang sumimangot diyan.”

    I can feel his smile sa other line, “Love you baks.”

    “Love you too.”

    “So…” panimula ulet ni Jem.

    “So?” may idea na ako sa kung anong gusto nyang sabihin pero gusto kong manggaling sa kanya yung tanong para di ako magmukhang asyumera.

    “…mauulit ba ang date nyo ni Sir Chuck?”

    Napakagat ako sa labi ko, date ba yun? I shook it off, “Hindi date yun Jem, pero kung gusto nyang maging friends kami okay lang naman. Napaka-normal nya palang tao kala ko cannot be reached eh.”

    Tumawa si Jem, “Ah edi magandang balita yan, ang magkakaibigan may phone number ng isa’t isa diba?”

    Hmmm… “Yes, tama yun, bakit?”

    “Dahil kung okay lang sayo maging friends ni Sir Chuck hindi ka magagalit na binigay ko number mo sa kanya. Ktnxbye.”

    Click.

  7. #27

    Default Re: My Band-aid Heart

    TS! Nakakabitiiiiin! Hahahahah galeng galeng *slow clap*

  8. #28

    Default Re: My Band-aid Heart

    CHAPTER 14

    Nagsimula nung umaga at dere-derecho na hanggang hapon. Hindi man kami nagkikita ni Sir Chuck sa office maghapon naman kaming magka-text. Pagka-gising ko may text agad ako – at dahil sasabunutan ko si bakla kung hindi nya sasabihin sakin, binigay nya sa akin ang number ni Sir Chuck. Para at least kung may biglang tumawag sa akin, alam ko kung bangkong maniningil sa credit card ko or yung poging boss sa office. Hindi ko naman pinag-tataguan ang mga kolektor pero ang kukulit kasi nagbabayad ka naman kala mo tatakbuhan mo pag di ka sumagot, anyway, back to my text mate.

    Isang mata ko pa lang ang mulat pag-gising ko nakangiti na ang mga hindi pa nag-tu-toothbrush kong labi nang makita ang “Good Morning” ni Chuck. Oo, Chuck na lang bakit? Text mates na kami eh.

    Alam mo yung feeling na finally napansin ka na ng crush mo? Parang sa ending nung movie na “Crazy Little Thing Called Love” nung nagkita na ulet si P’Shone at si Nam? Nakakamatay sa kilig yung moment na yun, at yun ang nararamdaman ko ngayon – as in ma-te-tegi na ako sa kilig.

    Sa sobrang kilig ko binatukan na naman ako ni chang habang nag-aalmusal dahil mukha raw akong baliw na nakangiti habang kumakain ng bahaw at itlog na maalat.

    At syempre dahil alam kong may possibility na magkita kami sa opisina, nag-effort naman ako para mag mukhang tao. Sa totoo lang sa dami ng arte ko sa buhay at kahit na napaka-dramatic ko minsan, hindi ako makulurete sa mukha. Ang go-to look ko ay fresh, ayos lang ng kilay at konting lip gloss, pero today dahil may pinapagandahan ako, kailangan lipstick - nude ang shade at matte para may konting sexy effect. Nag-floral wrap dress rin ako kasi nung huli akong nag-dress ng ganito parang nagustuhan ni Chuck.

    Pero as I mentioned earlier, dahil nag-prepare ako hindi ko nakita maghapon si Chuck. Alam mo yung pag mukha kang tanga at hindi nakapag-ayos tsaka mo makikita si crush? Feeling ko ganun ang mangyayari sa akin.

    Anyway, kahit di ko sya nakita we talked all day, he was in and out of meetings daw but he never missed to respond to any of my messages. Feeling ko nga kailangan ko bayaran ang company namin para sa pag-petiks ko today. I literally was unable to finish anything dahil sobrang distracted ako.

    Pagtingin ko sa relo ko mag-alas singko na, pero syempre hindi pa rin tapos ang usapan namin ni Chuck.

    C: So, you’re from Batangas originally?

    O: Hey, stop stalking me! Ang normal na tao magtatanong ng personal sa mga ganyang bagay hindi i-lu-look up lang sa database!

    C: For your information I saw it on your Facebook when I added you just now. If I were you I’d be really embarrassed for assuming things.

    O: … (cricket, cricket)

    C: I wish I could see your face right now.

    O: It’s red.

    C: I’m sure. I bet you’ve got that pretty natural blush.

    O: I don’t wear much make up.

    C: I’ve noticed. That’s why I said it was natural – that’s the best kind in my opinion.

    O: Thanks?

    C: Am I making you feel uncomfortable right now? If yes, it’s not my intention. It’s just that I don’t talk to many people but when I do, I don’t hold back.

    O: So are you saying that you’ll only ever be honest with me?

    C: Always.

    O: Promise?

    C: Pinky promise. 

    O: Kailangan nating gawin in person yang pinky promise na yan. LOL.

    C: Sure. Gusto mo pinky-swear while walking pa eh.

    O: Are you flirting with me?

    C: Does it feel like I’m flirting with you?

    O: Are you going to answer my question or are you going to answer my question with another question?

    C: Do you really want me to answer that?

    O: Kala ko ba magiging honest ka?

    C: That’s something I would rather answer in person.

    O: Okay…

    C: So, Batangas…

    O: (sigh) Yup, my family is in Batangas now but we were originally from Mindoro. Hindi na nga ako masyado nakakapunta dun kasi busy.

    C: Mindoro’s not that far.

    O: I know. I just haven’t had the time tsaka my mom visits me sa bahay ng tita ko, every two months yun and I talk to them almost every day.

    C: That’s good. I’ve never been there so if you want we can take a roadtrip and you can show me around.

    O: Mindoro? Wala ka makikita dun puro palayan.

    C: If that’s the place where you grew up then I would like to see it.

    O: Nag-iisa lang akong ganito kaya hindi rin maeexplain ng kinalakihan ko kung bakit ako ganito. LOL.

    C: If you haven’t noticed (I guess you haven’t coz as I said before you’re not that observant) everything about you interests me so I would really like to get to know you better. I can’t help it. I’m so distracted to the point where I can’t seem to focus on this freakin’ meeting because I know there’s so much more about you that I want to discover.

    What do I say to that? Nothing. I had no comeback so I took the easy way out and put my phone in silent and prepared my stuff para umuwi. He’s still in a meeting so I think I won’t be seeing him talaga today.

    It’s a Friday so I know that last text will haunt me all weekend pero I’m not ready to talk to him about it. It just feels a bit more serious now and hindi ako sure kung gusto kong dun na mapunta ang usapan. I’m having fun and I don’t want to rush into anything. Eto yung part ng new friendships and relationships that quickly disappear when you get the to serious stuff. Selfish man, I like this stage of our friendship and I want it to last a bit longer.

    Dali-dali akong sumakay ng elevator habang kinakagat kagat ang daliri kong in dire need of a manicure… Yown! Manicure! I need some “me” time kaya dadaan muna ako sa salon bago umuwi para makapag-relieve ng pent up stress. Stress bang matatawag to? I’m scared and excited at the same time.

    I put on my earphones and clicked on my Nick Wilson playlist sat back in the chair and let ate girl fix up my poor, yucky nails.

    https://www.wattpad.com/user/MsLucyYC



    - - - Updated - - -

    Quote Originally Posted by 0425Benciel View Post
    TS! Nakakabitiiiiin! Hahahahah galeng galeng *slow clap*
    Salamat sa pag-suporta! Kilig si ako. hihihi!
    Last edited by sakura07; 25th Apr 2018 at 16:08.

  9. #29

    Default Re: My Band-aid Heart

    Ala eh! Sisinsay na baga yang dalwa sa Batangas! hahaha. Salamat TS nagenjoy ako sa chapter na to. Nasa wattpad din ba? parang sira ung link nung chineck ko

  10. #30

    Default Re: My Band-aid Heart

    Quote Originally Posted by piojohnlouie View Post
    Ala eh! Sisinsay na baga yang dalwa sa Batangas! hahaha. Salamat TS nagenjoy ako sa chapter na to. Nasa wattpad din ba? parang sira ung link nung chineck ko
    Ay uo. Hahaha!

    Eto Yung link Ng story.

    https://my.w.tt/LObCrGhdpM

    Salamat sa pagbasa. ��

Page 3 of 23 FirstFirst 1234513 ... LastLast

Similar Threads

  1. my ache breaky heart
    By champola2000 in forum Love & Friendship
    Replies: 11
    Last Post: 13th Jun 2011, 00:40

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •